سمپاتی بی خطر

با يك دوست آلماني در محدوده ي شاه چراغ قدم مي زديم. با تعدادي جوان پر شور و با نشاط آشنا شديم. آنها طلبه حوزه علمیه بودند و از كلاس درس مي آمدند. همان جا که ایستاده بودیم بحثهاي خيلي جالبي پيش آمد كه حيفم مي آيد دست كم خلاصه ي بخشي از آن را  با شما در ميان نگذارم.

از همه جا سخن گفتيم باورتان نمي شود از 11/9  نيويورك 2001 در آن واحد به صحراي كربلاي قرن هفتم(م) مي رفتيم و در يك چشم بهم زدن به فتواي قتل سلمان رشدي درسالهاي پاياني قرن بيستم باز مي گشتيم. لحظات لذت بخشي بود. اصلا" متوجه گذر زمان نبودم. در اين بين يكي از طلبه ها خواست از او (دوست آلماني) بپرسم كه اگر كسي به دين شما توهين كند چه واكنشي نشان مي دهيد. دوست آلماني ما گفت از او به دادگاه شكايت مي كنم اما هر کار دیگری هم بکنم او را نمی کشم. طلبه جوان گفت اين از بي غيرتي شما ست ما غيرت داريم. من كه وظيفه تر جمه را بر عهده داشتم از اين دوست جوانمان خواستم كه بيشتر توضيح بدهد چرا كه براي واژه "غيرت" برابر انگليسي نمي شناسم. از ديگران هم كمك خواستم تا چند مترادف فارسي براي غيرت بگويند تا به وسيله ي آن معادل انگليسي آن را پيدا كنم. همه به فكر افتادند. لحظه اي فراموش ناشدني بود.

در نخستين همايش "گفت و گو هاي ايران و عرب، نگاه مصري – نگاه ايراني" كه در تاريخ 27 آبان سال جاري در تهران برگزار شد، تمام سخنرانان مصري اين همايش براي اشاره به خليج فارس از نام خليج استفاده مي كردند. و در كمال تعجب هيچ تذكري هم به آنان داده نمي شد. پس از اتمام سخنراني ها از يكي از آنها  پرسيدم چرا مي گوييد "خليج" و نمي گوييد خليج فارس. پاسخ داد كه "خليج براي شما خليج فارس است".  خواست بيشتر توضيح بدهد كه از او خواستم ادامه ندهد تا اوضاع از اين كه هست خرابتر نشود. موضوع را با يكي از دست اندر كاران ايراني سمينار كه سابقه نمايندگي مجلس در جناح اصلاح طلب را نيز دارد درميان گذاشتم و پاسخ او بر شگفتي ام افزود. گفت: "بايد خدا را شكر كنيم كه خليج عربي نمي گويند". دو هفته بعد رييس جمهوري كشورمان در بیست و هشتمین نشست سران شورای همکاری خلیج عربي در دوحه مرکز قطر شركت مي كند. البته گر چه تمامي رسانه هاي داخلي براي انعكاس خبر هاي اين نشست از نام خليج فارس استفاده مي كنند ولی از بی توجهی مسولین در داخل کشور می توان فهمید که در خارج از مرزهایمان چقدر به اصطلح کلاهشان پشم دارد و رسانه های داخلی تنها در این تلاشند که مردم در جریان واقعیات و کوتاهی های دولتمردانمان قرار نگیرند. اما اين رسانه ها نتوانستند جلوي انتشار بيانيه پاياني اين نشست را بگيرند و معلوم مي شود كه حضور رييس جمهور ما چه دست آوردي براي مردم ايران داشته است. اجلاس سران شورای همکاری خلیج عربي در بیانیه پایانی خود به ایران هشدار داده است که یا جزایر سه ‌گانه را به امارات متحده عربی باز پس دهد یا موضوع را به دادگاه بین‌المللی می‌ کشاند.

آشكار نيست كه تصميم گيران دولتي ما چه اهدافي را دنبال مي كنند. هرچه هست، كوتاهي در گذشته نسبت به مسايل مربوط به تقسيم بندي درياي خزر و بي اعتنايي به رفتار تجاوزكارانه اعراب  همسايه، چا ره ايي براي ما باقي نمي گذارد تا از خداوند بخواهيم سايه غرب را بر سر روسيه و اسراييل را بر سر اعراب مستدام بدارد.