سمپاتی بی خطر

   دوستان مي پرسند خبري ازت نيست. چرا نمي نويسي. راستش جريان انتخابات و بي اعتنايي به آنچه مردم بدان دل بسته بودند، حسابي كرخم كرده است. رخوتي سنگين وجودم را در بر گرفته است. بهت زده ام، درست مثل كسي كه مشت محكمي بر صورتش خورده باشد. فعلا" با اين گيجي كه گريبانگيرم شده چيز زيادي براي گفتن ندارم. فقط خواستم كه بگويم رفتاري كه تصميم سازان نظام از خود نشان داده اند اين حقيقت را آشكار مي سازد كه حكومت ديني هيچ ضمانتي بر اخلاقي بودن دست اندركاران آن حكومت تعبيه نمي كند. همه ي ترفند ها و سياست هايي كه در اين گونه موارد ساير حكومتهاي غير ديني و غير اخلاقي انجام مي دهند جمهوري اسلامي هم انجام داده و مي دهد. لزومي براي ذكر جزييات نمي بينم چرا كه همه خوب مي دانند و خوب به قضاوت مي نشينند. من كه بر اين باور رسيده ام كه حكومت ديني در عمل هيچ فرقي با حكومت غير ديني ندارد. هر چه هست بازي با واژه هاست.