سمپاتی بی خطر

   بايدها و نبايدهاي زيادي دور و برمان را گرفته است. اينكه چه بايد كرد و چه چيزهايي را بايد كنار گذاشت. اما به هر حال بايد بالاخره از يك جايي شروع كرد. پيرامون زمينه سازي تعاملات بين المللي در دامنه فرهنگ، آنچه به عقيده من بايد در اولويتهاي نخستين قرار گيرد موضوع نوشتن فارسي به خط خارجي است. مي گويم خارجي و نمي گويم مثلا" لاتين يا انگليسي. چرا كه آنچه ما در حال حاضر عموما" براي برابرسازي واژگان فارسي با حروف خارجي استفاده مي كنيم، نه انگليسي است ونه لاتين يا فرانسه. به دلايل بسيار مهم و حياتي دست اندركاران امور فرهنگي بايد فكري براي برابر سازي واژه نگاري فارسي با زبانهاي غربي بكنند. به طور مثال اگر پژوهشگري قصد داشته باشد در منابع غير فارسي غربي در باره زنده ياد دكتر مصدق جستجو كند، چه برابرهايي براي واژه "مصدق" بكار مي گيرد؟ Mossadeq, Mosadeq, Mosadegh, Musadeq, Mosaddeq و يا حتي Musadiq! ؟ گمان مي كنم با من هم عقيده باشيد كه ممكن است هركدام از اين كلمات بكار گرفته شوند. و در اين صورت ملاحظه مي فرماييد با هر انتخاب ساير آنها، كه منابع بزرگي هم تشكيل مي دهند در جستجوي ما يافت نمي شوند. پس چه بايد كرد؟ در كشور ژاپن كه شايد قرنها پس از ما با غرب ارتباط برقرار كرده است تكليف خود را مشخص كرده و سرتاسر كشور همه مردم براي برابر سازي واژگان ژاپني با نوشتار يا خط غربي، دستورالعملي يكدست فراهم آورده اند و بنابراين شاهد هستيم كه در گوشه و كنار ژاپن شكل خارجي مثلا" Suzuki كه يك كلمه يا نام ژاپني است، يكسان نگاشته نوشته مي شود و شما  sozoki  يا suzuci  نخواهيد ديد.

همين امروز وقتي از خيابانهاي شهر گذر مي كنيد، نگاهي بياندازيد به برابر هاي  اصطلاحا" انگليسي نامهايي كه روي تابلوهاي راهنمايي نوشته شده اند. اگر تا كنون اين كار را نكرده ايد، تجربه جالبي خواهد بود.