سمپاتی بی خطر

     مصطفي رحماندوست را حتما" مي شناسيد. اگر نام او را نشنيده ايد مي شود گفت تاكنون در كتابهاي درسي فرزندانتان سرك نكشيده ايد و حتي شايد بشود چنين پنداشت كه با بچه هاي فارسي زبان نيز سر و كار زيادي نداشته ايد. او صاحب بيش از يكصد اثر براي كودكان و نوجوانان است و من فكر مي كنم از شاخص ترين چهره ها در عرصه ادبيات كودكان و نوجوانان فارسي زبان باشد. اگر باز هم نياز به معرفي دارد، اولين و دومين جستجوي اينترنتي در باره او را برايتان مي گذارم:

    مصطفی رحماندوست؛ زاده یکم تیرماه ۱۳۲۹، همدان، شاعر، قصه‌نویس و مترجم کتاب‌های کودکان و نوجوانان است. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه تهران گرفته است. رحماندوست چندی مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود.

    مصطفی رحماندوست آن قدر شناخته شده است كه در معرفی‌اش تنها باید گفت «مصطفی رحماندوست». آن قدر خاص كه حتماً باید نامش را میان دو گیومه نوشت. شاید به اندازه «سیدمحمد خاتمی».

 با اين حال شنيدم كه اولياي دانش آموزان مدرسه اي با  1000 دانش آموز، از او براي ملاقات با بچه هاي مدرسه دعوت كرده اند و مدير مدرسه به دليل پرهيز از هزينه هاي تبعي اين نشست كه مبلغي كمتر از يكصدهزار تومان بوده، گفته است: "مگر ايشان مي خواهد چه كار كند؟" جاي تعجب و تامل اينكه اين مدرسه در محله اي فرهنگي كه گفته مي شود بيشترين كتابخوان را دارد واقع شده است. از خود مي پرسم، اين مدير مدرسه به چه فكر مي كند؟ و يا آيا اصلا" فكر مي كند؟ همانطور كه پيشتر نيز اشاره كردم مصطفي رحماندوست در بين نويسندگاني كه براي كودكان مي نويسند و يا حتي مي نوشته اند و ديگر در قيد حيات نيستند، شناخته شده ترين هاست. آشنايي با او، كسي كه فرزندانمان شعرهايش را در كتابهاي درسي خود خوانده اند مي توانست منشاء اثرات فراواني باشد. البته الزاما" اينطور نيست كه هر شعر يا متني را بخوانيم بايست با نويسنده آن ديدار داشته باشيم، اما.  من يكي اگر به جاي دانش آموزان اين مدرسه بودم، بي گمان اين مدير كج سليقه را بابت چشم پوشي از فرصتي كه همروزگاري اين چهره ادبي كم نظير در اختيارمان نهاده است سرزنش مي كردم.

ميخاري و مستي راه و رسم  دگري داشت