سمپاتی بی خطر

  دوست و همكاري دارم كه داراي تحصيلات آكادميك در زمينه روانشناسي است. علاوه بر اين خيلي هم در پي بحثهاي روشنفكري است و جالب تراينكه به اعمال ديني از نوع سنتي آن هم پايبند است. چند روز پيش در آسانسور اداره كه 5 نفر را به سختي جاي مي دهد همراه يكي ديگر از همكاران به سمت طبقه همكف اداره در حركت بوديم. به محض باز شدن  درب آسانسور، اين دوست ما كه بيرون منتظر بود، بدون لحظه اي درنگ براي بيرون آمدن ما به داخل آسانسور پريد. به ياد مطلب كوتاهي كه چندي پيش خوانده بودم افتادم.

   فردي كه دو سالي دوره ي مبارزه تن به تن به سبك جودو را طي كرده بود مي گفت: در آرزوي فرصتي مناسب براي آزمودن توانمندي هايم دريك موقعيت واقعي بودم. تا اينكه يك شب باراني، در محله اي خلوت، فردي براي زورگيري به من نزديك شد. مي دانيد چه كردم؟ با چتر دستم محكم به سرش كوبيدم.