سمپاتی بی خطر

   براي تشخيص اشتباه حرفه اي يك يا چند متخصص حتما" و هميشه لازم نيست كه از رشته ي تحصيلي آنان اطلاعاتي داشت. گاه در رفتار تخصصي و يا خروجي موردي و يا كارنامه اين افراد نشانه هايي يافت مي شود كه هر فرد غير متخصص هم مي تواند به اشتباه يا كوتاهي آنان پي ببرد. مثلا" تشخيص غير بهداشتي بودن مطب دندانپزشكي كه يك پزشك در آن واحد در دو يونيت جدا از هم  روي دندانهاي دو بيمار كار مي كند، حتما" نبايد دكتراي بهداشت داشت.

   اين را بابت پيش درآمد گفنم كه از موضوع مهمي برايتان بنويسم. در حال حاضر كشور ما سه برنامه 5 ساله توسعه را تجربه كرده و در سال آتي نيز برنامه چهارم را پشت سر مي گذارد. در كنار آن برنامه 20 ساله اي نيز با عنوان چشم انداز ايران دست كار است كه گفته مي شود در بسياري از زمينه ها  كشورمان را به جلو مي برد. اما تا چه اندازه مي شود به اين گفته دل بست، جاي درنگ دارد.

   آبان ماه سال جاري آگاه شديم كه اداره كل اوقاف و امور خيريه گيلان دستور قطع درختي مقدس نما را صادر كرده است. گزارشهاي بسياري وجود داشته كه مردم براي اين درخت كرامت قايل بوده و به آن دخيل مي بسته اند. دي ماه همين سال ششمین جشنواره ملی دو سالانه رسانه های آموزشی – ترویجی به مدت سه روز در مجموعه فرهنگی و هنری حافظ شیراز برگزار گردید. اينجا لازم است يادآوري كنم دست اندر كاران اين جشنواره كساني هستند كه خروجي كار آنها مستقيما" روستاييان را پوشش مي دهد. در مراسم پاياني اين جشنواره تئاتري به نمايش در آمد با اين داستان كه در روستاي خشكسالي وجود داشته و مردم به جان يكديگر افتاده اند. پيري از اهالي ده به آنها پيشنهاد مي كند كه به جاي جنگ و دعوا بهتر است نزد درخت مقدس ده رفته دعا كنند. آنان چنين مي كند و باران رحمت سر ازير مي شود. حالا قبل از اين كه به دنبال پرتغال فروش بگرديد مورد ديگري هم بگويم كه هر دو پرتغال فروش را با هم پيدا كنيد.

   شنبه همين هفته از برنامه صبح راديو، زماني كه فكر مي كنم راديو بيشترين شنونده را داشته باشد گزارشي پخش شد كه طي آن گزارشگر كشاورزان و باغداراني كه توليدات خود را به گونه اي بسته بندي مي كنند كه ذره اي از آن نمي ريزد را سرزنش مي كرد و نگاهش چنين بود كه ريزش محصول روزي جانداراني ديگر است! حالا حرفهاي اين گزارشگر را بگذاريد كنار همه آنچه كه در هفته بهره وري از زبان مسولان نظام در رسانه ها مي خوانيم يا مي شنويم.

   با اين ترتيب، آيا هنوز مي توانيم اميدوار باشيم برنامه ها و مجريان آنها ما را به آرمانهايمان نزديك مي كنند؟