X
تبلیغات
سمپاتی بی خطر - دروغ مصلحتي: معيار چيست؟

سمپاتی بی خطر

نوشته ها و دغدغه های یکی از عامه مردم با همه نقاط ضعف و قوت والبته آرزوهایش

   دوستي مي گفت كه برادرش در جايي كار مي كند كه وظيفه ارشاد مردم را به اسلام و فرهنگ بر عهده دارند. يكي از مديران اين اداره ارزشي در محل كارش با چهره اي نام آشنا از صدر انقلاب قرار ملاقات داشته كه به كل اين جلسه موعود را فراموش كرده به شهرستان مي رود. همكاران اين نابغه مديريتي دقايقي قبل از شروع جلسه با  ايشان تماس گرفته قرار ملاقاتش را يادآوري مي كنند. اي دل غافل! جلسه كجا، مدير كجا! چاره چيست؟ براي ما كه دروغ، اگر مصلحتي باشد اشكالي ندارد. پس... به اين مقام صاحب نام اعلام مي شود كه آقاي دكتر اروژانسي به بيمارستان رفته و نمي تواند طبق برنامه در جلسه شركت كند.

   آن دروغ كوچك و صد البته "مصلحتي" نه تنها كوتاهي در آن جلسه مهم را از ديدها پنهان ساخت بلكه موجب شد تا وقتي از شهرستان باز گشته پشت ميزش نشست ساعاتي از روز را مورد عنايت و احوالپرسي هاي همكاران قرار گرفت.

   اما من اين روش را نمي پسندم. قرآن مصلحت بهتري معرفي مي كند و من آن را بيشتر مي پسندم:

    كسي كه انساني را مي كشد، انسانيت را مي كشد.   

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم اسفند 1387ساعت   توسط احمد صارمی  |